تحلیل تبلور اندیشه انتظار از دیدگاه امام خمینی در مکتب سردار سلیمانی و تقابل آن با دیدگاه سنتی جریان انجمن حجتیه

نویسنده

مدیر گروه پژوهشی نقد فرق انحرافی مرکز تخصصی مهدویت قم

چکیده

عصر انتظار، به دلیل ظاهر نبودن امام معصوم، الزامات و رفتارهای‌ خاصی دارد و خوانش‌های مختلف در مورد منجی موعود و انتظار، زمینه به وجود آمدن مکاتب و جریان­های مختلف در جامعه شیعی را سبب شده است. در میان خوانش‌های مختلف شیعه از مسئله انتظار، به عنوان یکی از دغدغه‌های شیعیان، این نوشتار درصدد بررسی و مقایسه دو دیدگاه مهم «انجمن حجتیه» پیش از انقلاب اسلامی، و «مکتب سردار قاسم سلیمانی»، به عنوان یکی از شاخه­های بنیانی نهضت امام ‌خمینی در نهادینه کردن اصول انتظار بعد از انقلاب و تبدیل مفاهیم انتظار منفعل و فردی، به انتظار سازنده و پویا است که درعین توجه به فردیت، انتظار اجتماعی را نیز معنا می‌کند.
مقاله پیش‌رو، از حیث زمانی، به سال­های به‌وجودآمدن انجمن حجتیه و سال­های زیست سردار قاسم سلیمانی نظر دارد و از حیث قلمرو، متوجه ایران، به خصوص قبل و بعد از انقلاب اسلامی است. یافته­هاحاکی از آن است که عصر انتظار از دوره انتظار فردی، با نگاه انجمن حجتیه و تکیه بر اسلام سنتی، دعا و توسل صرف، گذر کرده است و با پیروزی انقلاب اسلامی به دوره انتظار اجتماعی با دیدگاه امام خمینی وارد شده و شاگردانی در مکبتش تربیت کرده است، همچون سردارسلیمانی که خود مکتب ‌ساز شده و زمینه سازی ظهور را هم به صورت فردی و هم جمعی در بُعد جهانی عملیاتی کرد. این جستار به صورت توصیفی-تحلیلی با استفاده از روش گردآوری کتابخانه‌ایی و بهره‌گیری از اسناد و آرشیوهای موجود، پژوهش‌های رسمی و معتبر به نگارش در آمده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of the manifestation of the idea of the Awaiting from the viewpoint of Imam Khomeini in the school of thought of General Soleimani and its comparison with the traditional viewpoint of the Ḥujjatiyeh Association

نویسنده [English]

  • Ḥujjat Ḥeydari Charātī
Dean at Research Group of the Criticism of Deviant Sects
چکیده [English]

The epoch of the “Awaiting”, due to the disappearance of the infallible Imam- Imam Mahdi (pbuh), contains some specific requirements, in a way that the different perusals about the Promised savior and Awaiting have caused the emergence of different schools in the Shiˈite society. Among the different Shiˈa views about the issue of Awaiting as one of the concerns of the Shias, this article attempts to examine and compare two important views of the "Ḥujjatiyah association" before the Islamic Revolution of Iran, and the "School of General Qāsim Soleimani", as one of the fundamental branches of Imam Khomeini’s movement, which has institutionalized the principles of the idea of Awaiting after the Islamic revolution, and transformed the concepts of passive and individual Awaiting into a constructive and dynamic Awaiting, which, while paying attention to individuality, also means a social Awaiting.
The following paper, in terms of time, takes a look at the years of the existence of the Ḥujjatiyah Association and the years of life of General Qāsim Soleimani, and also in terms of territory, it focuses on Iran, especially before and after the Islamic Revolution. According to this article, the era of the Awaiting has passed from the period of individual Awaiting. The individual Awaiting is the view of the Hujjatiyah Association relying on prayer and recourse in the form of a traditional Islam.With the victory of the Islamic Revolution, the
Awaiting has entered the period of a kind of social Awaiting based on Imam Khomeini’s view and trained students like General Soleimani in his school, who has built a school himself and implemented the foundation of the Appearance both individually and collectively in the global dimension. This paper has been written in a descriptive-analytical form using the method of library collection and by using the documents, archives, and official and authentic researches.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Awaiting
  • school of thought
  • General Soleimani
  • Ḥujjatiyeh Association
  • individual Awaiting
  • social Awaiting