پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا؛ مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم دوفصنامه علمی-ترویجی پژوهشنامه موعود 27170241 3 6 2022 02 20 An analytical study of the contemporary orientalists' views on the legitimacy of the formation of a government during the occultation of Imam Mahdi, with a focus on Imam Khomeini's theory i.e. the Guardianship of Islamic Scholars (Wilāyat al-Faqīh) بررسی تحلیلی دیدگاه مستشرقان معاصر، در مورد مشروعیت تشکیل حکومت در دوران غیبت، با تمرکز بر نظریه ولایت فقیه امام خمینی 5 21 190874 FA زهیر دهقانی آرانی دکتری مدرسی معارف اسلامی، پژوهشگر پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی. مسعود زائری دانش پژوه سطح چهار مرکز تخصصی موعود Journal Article 2024 02 22 One of the issues that have been subject to changes and developments throughout the history of Islam is to determin the scope of duties and responsibilities of religious scholars, especially with the beginning of the disappearance of the twelfth Imam. With the passage of time and changing circumstances, Shi'a scholars, over time and under changing circumstances while maintaining their religious and jurisprudential responsibilities, have entered the political and social arena. And in the last phase of its development, the theory of “the Guardianship of Islamic Scholars” and the rule of jurists was proposed by some great scholars, including Sheikh al-Mufid, Mullah Ahmad Narāghi, and Imam Khomeini. Observing this change and developments in the area of responsibility of religious scholars, as well as observing the effectiveness of Imam Khomeini's model of governance as an objective example of the leadership of jurists, has led Orientalists to critique and examine this issue, especially after the victory of the Islamic Revolution of Iran. The present article firstly focuses on the opinions of some contemporary Orientalists such as Colin Turner, Heinz Halm, and Martin Kramer and then, express their views on the formation of the Islamic government in the period of absence and their objections to this issue, especially the idea of the authority of the jurist with a descriptive-analytic approach, and the problems and criticisms against them are discussed below. تعیین حیطه وظایف و مسئولیت‌های علمای دینی، از جمله موضوعاتی است که در طول تاریخ اسلام و خصوصا با شروع غیبت امام دوازدهم، به تغییر و تطوراتی دچار شده و با گذر زمان و تغییر اقتضائات، علما و فقهای شیعی، ضمن حفظ مسئولیت‌های دینی و فقهی، به عرصه‌های سیاسی اجتماعی پا نهادند و در آخرین مرحله تکامل آن، «نظریه ولایت فقیه و موضوع حکومت فقها» بر جامعه اسلامی توسط علمای شاخصی، از جمله شیخ مفید، ملا احمد نراقی و امام خمینی مطرح شده است. مشاهده این تغییر و تطورات در حیطه مسئولیت علمای دینی و همچنین مشاهده کارآمدی مدل حکومتی امام خمینی، به عنوان نمونه عینی حکومت فقها، مستشرقان را بر آن داشته است تا به نقد و بررسی این موضوع، به ویژه پس از پیروزی انقلاب اسلامی بپردازند. مقاله پیش رو، ضمن محور قرار دادن آرای مستشرقان معاصری همچون کولین ترنر، هاینس‌‌هالم و مارتین کرامر در مرحله نخست؛ نظریات آنان در زمینه تشکیل حکومت اسلامی در دوران غیبت و ایراداتشان به این موضوع، به‌ویژه اندیشه ولایت فقیه، با نگاهی توصیفی - تحلیلی بیان و در ادامه، به اشکالات و نقدهای وارد بر آن‌ها پرداخته شده است.

https://www.mouoodmag.ir/article_190874_c161d434328358718568579a219617c1.pdf

پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا؛ مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم دوفصنامه علمی-ترویجی پژوهشنامه موعود 27170241 3 6 2022 02 20 The impact of Mahdism on the idea of resistance in the Islamic Revolution with emphasis on the opinions of Imam Khāmenei نقش مهدویت بر اندیشه مقاومت در انقلاب اسلامی با تاکید بر آرای حضرت آیت‌الله خامنه‌ای 22 39 190875 FA حسن ملایی دانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه قم و عضو پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی مرکز مهدویت-سطح چهار حوزه. Journal Article 2024 02 22 The occurrence of the Islamic revolution in Iran, which was carried out primarily based on the religious and Mahdic beliefs, has disturbed the calculations of the arrogant powers and threatened their interests seriously. This brought on the arrogant powers to launch an overall assault in opposition to the Islamic Republic of Iran in order to regain their interests with the aid of destroying or weakening it and also to stop other nations from following the example of the Islamic Revolution. "Resistance Theory" is the basic strategy that the two leaders of the Islamic Revolution have introduced and encouraged everyone in opposition to this attack. Considering that Mahdism, from one aspect, is among the fundamentals and it is considered one of the grand goals of the Islamic Revolution, this query is raised that how the teaching of Mahdism can affect the resistance in the continuation of the Islamic revolution. This paper answers the mentioned question, by the descriptive-analytical method and using library resources and based on the Quran and Islamic traditions and by emphasizing Ayatollah Imam Khamenei’s Mahdic views. By strengthening the factors of resistance, i.e. faith, hope, persistence, and divine assistance, Mahdism can continuously increase the power of the revolutionary nation that believe in Imam Mahdi until the fulfillment of its lofty goals, which is the new Islamic civilization and the appearance of the Imam of the Age. وقوع انقلاب اسلامی در ایران که بر پایه باورهای دینی و مهدوی انجام شد، محاسبات مستکبران جهان را بر هم زده و منافع آن‌ها را با تهدید جدی مواجه کرد. همین امر سبب شد تا مستکبران به تهاجم همه جانبه علیه جمهوری اسلامی ایران دست زنند تا هم با نابودی یا تضعیف آن، منافع خود را بازیابند و هم از الگوگیری کشورهای دیگر از انقلاب اسلامی، جلوگیری کنند. «نظریه مقاومت»، همان راهبرد اساسی است که امامین انقلاب اسلامی در مقابل این هجوم آن را به همگان ارائه و توصیه کردند. با توجه که مهدویت از یک منظر، جزء مبانی و از یک لحاظ از اهداف کلان انقلاب اسلامی محسوب می‌‌شود؛ این سؤال مطرح است که آموزه مهدویت چگونه می‌تواند بر اندیشه مقاومت در استمرار انقلاب اسلامی تأثیرگذار باشد؟ این نوشتار به صورت توصیفی- تحلیلی و با استفاده از داده‌های کتابخانه‌ای، پاسخی مستدل مبتنی بر آیات و روایات و با تأکید بر اندیشه مهدوی حضرت آیت الله خامنه‌ای به پرسش مذکور ارائه کرده است. مهدویت می‌‌تواند با تقویت عناصر مقاومت، یعنی ایمان، امید، صبر و نزول امدادهای غیبی توان ملت انقلابی و امام زمانی را تا رسیدن به آرمان‌های بلند آن که همانا تمدن جدید اسلامی و ظهور ولایت عظمای امام عصر است به صورت مستمر افزایش دهد.

https://www.mouoodmag.ir/article_190875_0859b748cc40841d03c8c7c9120d20a1.pdf

پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا؛ مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم دوفصنامه علمی-ترویجی پژوهشنامه موعود 27170241 3 6 2022 02 20 The position of Mahdism in the governance composition in the Constitution of the Islamic Republic of Iran جایگاه آموزه مهدویت در ساختار قدرت در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران‌ 40 69 190882 FA سیدابوالفضل موسوی آقداش دانش آموخته سطح3 مرکز تخصصی مهدویت – دانشجوی دکترای شیعه‌شناسی دانشگاه ادیان و مذاهب قم. Journal Article 2024 02 23 "Power structure" in all governments has been considered as one of the factors influencing the stabilization or destruction of that system. Hence, the composition of governance in the Islamic Revolution of Iran, which evolved from religious teachings of the Twelver Shia in 1979 A.D; It has usually been under consideration of thinkers. According to the teachings of the Shia school, the thought of Imamate and Mahdism determines the power structure. After the triumph of the revolution in Iran, the governance of the Islamic Republic was elected via the people and with the vote of the people, constitutional professionals had been shaped and the constitution was formulated. In this article, the function of the doctrine of Mahdism, in the shape of the power structure, will be defined in a descriptive-analytical way, relying on the principles of the constitution. In a general perspective, the centrality of the concept of Imamate and Mahdism and the concept of “Guardianship of the juris consult” (Wilāyat al-Faqīh) in the age of the occultation and the congruence of the plans and desires of the Islamic revolution is accentuated in the plans of the promised government. In addition to the generalities raised about the doctrines of Shiism and Imamate in the constitution, reviewing some programs and goals set in the constitution and their congruence with the packages of the promised government, such as the enhancement of moral virtues, scientific growth, the expansion of equity and justice, economic growth and the removal of poverty, freedom and security, refutation of arrogant and helping for the oppressed, and the restoration of civil rights shows the high function of the doctrine of Mahdism in this revolution. In general, it can be stated that the "Imamate and Mahdism doctrine" is the foundation of Islamic republic of Iran, and the strength of this government is structured on this basis. «ساختار قدرت» در همه حکومت‌‌‌ها، به عنوان یکی از عوامل موثر بر تثبیت یا نابودی آن نظام مورد توجه بوده است. بدین رو، ساختار قدرت در انقلاب اسلامی ایران که این انقلاب براساس آموزه‌‌های دینی و با محوریت تشیع اثنا عشری در سال 1357 شکل گرفت؛ همواره مورد نظر اندیشمندان بوده است. بنابر آموزه‌‌های مکتب تشیع، اندیشه امامت و مهدویت ساختار قدرت را تعیین می‌‌کند. بعد از پیروزی انقلاب، حاکمیت جمهوری اسلامی از طرف مردم انتخاب و با رأی ملت، خبرگان قانون اساسی تشکیل و قانون اساسی تدوین شد. در این نوشتار، به‌صورت توصیفی - تحلیلی جایگاه آموزه مهدویت در ساختار قدرت در قانون اساسی با تکیه بر اصول قانون اساسی تبیین خواهد شد. در چشم اندازی کلی، محوریت اندیشه امامت و مهدویت و نظریه ولایت فقیه در عصر غیبت و همخوانی برنامه‌ها و اهداف انقلاب با برنامه‌‌های دولت موعود، جلوه نمایی می‌‌کند. علاوه بر کلیات مطرح در مورد آموزه‌‌های تشیع و امامت در قانون اساسی؛ بازخوانی برخی برنامه‌ها و اهداف تعیین شده در قانون اساسی و همخوانی آن‌ها با برنامه‌‌های دولت موعود، مانند رشد فضایل اخلاقی، رشد علمی، دادگستری و عدالت محوری، رشد اقتصادی و رفع فقر، آزادی و امنیت، نفی استکبار و حمایت از مستضعفان و احیای حقوق عامه، گویای جایگاه والای آموزه مهدویت در این انقلاب است. در مجموع می‌‌توان گفت، «اندیشه امامت و مهدویت» پایه و اساس این نظام است و قدرت این نظام بر این اساس ساختاربندی شده است.

https://www.mouoodmag.ir/article_190882_64bccbee755df070fa95a7c92a3c9757.pdf

پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا؛ مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم دوفصنامه علمی-ترویجی پژوهشنامه موعود 27170241 3 6 2022 02 20 Analyzing and examining the deviant movement of Mansour Hāshemi Khorāsāni and its role in creating a gap in national solidarity and Islamic unity تحلیل و بررسی منصورهاشمی خراسانی و نقش آن در ایجاد شکاف در همبستگی ملی و اتحاد اسلامی 70 93 190884 FA حجت حیدری چراتی پژوهشگر پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا مهرداد ندرلو دانش‌پژوه سطح سه مرکز تخصصی مهدویت قم Journal Article 2024 02 23 Mahdism is one of the common beliefs amongst all Islamic sects, and its correct explanation and reliance on common factors will strength national solidarity and Islamic unity. These days, Mansour Hāshemi Khorāsani's deviant movement is one of the deviant currents in Mahdism, which has turned this cohesive doctrine into an anti-unity and anti-cooperation element, and caused damage in countrywide and Islamic harmony through proposing a number claims. Therefore, in this research, we analyze the position of the deviant movement of Mansour Hāshemi Khorāsani in growing a hole in national and Islamic unity, in a descriptive-analytical way and gathering information in a library method. The findings of this research says that this deviant trend, with a false analyzing from Islamic foundations and calling Islamic governments as tyranny authorities, and by making challenges in the values, norms and institutions, inspires and encourages the participants of the society to avoid the regulation and turn away from the system, and by categorizing the individuals of the society in the form of the majority and the minority and against each other. Also, by influencing families and education, he fosters his deviant ideas and brought about a gap in national harmony and Islamic unity in Iranian society. «اندیشه مهدویت» یکی از باور‌‌های مشترک میان مذاهب اسلامی است که تبیین صحیح آن و تکیه بر وجوه مشترک، تقویت کننده همبستگی ملی و وحدت اسلامی خواهد بود. جریان انحرافی «منصور‌‌هاشمی خراسانی» یکی از جریان‌‌های انحرافی مهدویت است که در عصر حاضر این آموزه انسجام و اتحاد آفرین را به عامل ضد وحدت و ضد همبستگی تبدیل و با طرح دعاوی گوناگون در همبستگی ملی و وحدت اسلامی شکاف ایجاد کرده است. از این‌رو در این پژوهش به شیوه توصیفی -تحلیلی و گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه‌‌ای به بررسی و تحلیل نقش جریان انحرافی منصور‌‌هاشمی‌‌خراسانی در ایجاد شکاف در همبستگی ملی و اتحاد اسلامی پرداخته‌ایم. یافته‌‌های پژوهش حکایت از آن دارد که این جریان، با خوانشی انحرافی از مبانی اسلامی و طاغوتی خواندن حکومت‌‌های اسلامی با ایجاد چالش در ارزش‌‌ها، هنجار‌‌ها و نهادها، اعضای جامعه را به قانون‌‌گریزی و رویگردانی از نظام ترغیب و تشویق کرده و با دسته بندی اعضای جامعه به موافق و مخالف حکومت، اکثریت و اقلیت آن‌ها را رویاروی یکدیگر قرار داده است. همچنین، با نفوذ در میان خانواده‌‌ها و آموزش و پرورش به نشر افکار انحرافی خود پرداخته و موجب شکاف در همبستگی ملی و اتحاد اسلامی در جامعه ایران شده است.

https://www.mouoodmag.ir/article_190884_3a5c4f4cc2ce0a5d6909cc000ecd543a.pdf

پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا؛ مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم دوفصنامه علمی-ترویجی پژوهشنامه موعود 27170241 3 6 2022 02 20 An Inquiry into the Hadith: “… the one who adheres to his religion during it will be like one who clutches on to a thorn bush with his hands…” referring to the difficulties of religiosity during the Imam Mahdi’s occultation متن پژوهی حدیث «الْمُتَمَسِّکُ فِیهَا بِدِینِهِ کَالْخَارِطِ لِلْقَتَادِ»، ناظر به‌‌‌ سختی دین‌داری در دوران غیبت 94 110 190885 FA علی ربانی دانش‌پژوه سطح چهار مرکز تخصصی مهدویت قم. Journal Article 2024 02 23 The Islamic narrations about the disappearance of Imam Mahdi (pbuh) in the book al-Kāfi begin with a Hadith declaring the difficulties of religiosity during the time of Imam Mahdi’s disappearance i.e. “Certainly the rightful owner of this rule will have an occultation, such that the one who adheres to his religion during it will be like one who clutches on to a thorn bush with his hands…”[1]. This priority indicates the importance and necessity of paying attention to the mentioned subject. Examining the aspects used in the Hadith and explaining the way out of the harms damage the religiosity during the time of Occultation is one of the present paper. After the clarification of the narration, the text helps to compare the approach of observance of piety and referring to religion, noted in this Hadith, with the same examples from different narrations. [1]. Al-Ghaybah, by Nuˈmāni, p. 169, no. 11. روایات غیبت امام مهدی؟عج؟ در کتاب کافی با روایتی که در صدد بیان دشواری دین داری است، آغاز می‌شود. آغازین قرار گرفتن، گویای اهمیت و ضرورت پردازش موضوع مطرح شده در این روایت است. بررسی زوایای تشبیه به کار رفته در روایت و تبیین راهکار برون رفت از آسیب‌هایی که متوجه دین داری در دوران غیبت است؛ از ویژگی‌های متن حاضر است. متن پژوهی کمک می‌کند بعد از تببین صحیح روایت، راهکار رعایت تقوا و تمسک به دین که در این روایت بیان شده است، با نمونه‌های مشابه از دیگر روایات مقایسه شود.

https://www.mouoodmag.ir/article_190885_ec13c33af6507e826027ce2ce4adeecb.pdf

پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا؛ مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم دوفصنامه علمی-ترویجی پژوهشنامه موعود 27170241 3 6 2022 02 20 A review based on the analytic deep comprehension of Hadith in the narration: “… as well is his home in Medina and there is no fear in him due to being with thirteen of his companions…” regarding his residence and companions بررسی فقه الحدیث روایت « نِعْمَ الْمَنْزِلُ طَیْبَةُ وَ مَا بِثَلَاثِینَ مِنْ‏ وَحْشَة» بر سکونت و همراهان امام عصر در دوران غیبت 111 136 190886 FA مسلم کامیاب دانش آموخته سطح 4 مرکز تخصصی مهدویت. 0009-0000-5228-3610 Journal Article 2024 02 23 The late Kulayni has organized, in his book al-Kāfi, a chapter called " al-Ghaybah" (the Occultation) in which the Hadiths related to the occultation of Imam Mahdi (pbuh) are mentioned. One of the Hadiths mentioned in that chapter is a narration of Imam Sādiq to have said, “Ṣāḥib al-Amr (Imam Mahdi) will inevitably be hidden, and he will be secluded during his occultation, as well is his home in Medina and there is no fear in him due to being with thirteen of his companions…”[1] This article has examined the above Hadith with a descriptive-analytical method with a documentary and content approach. The chain of the Hadith is acceptable due to the trustworthiness of Qom scholars and also the multiplicity of narrators. From the aspect of the content, the four subjects: "occultation of the Imam", "Isolation of the Imam", "the residence of the Imam" and " no fear in him due to being with thirteen of his companions" have been subjected to textual research. ]Based on the evaluation of the words of this narration, the Ṣāḥib al-Amr is the same Imam Mahdi (pbuh) who has a hidden life. Along with the imam's occultation, naturally, his isolation from the society is formed, which is itself affected via the stipulations of the time, such as the role of people and the Imam's fear from being killed. In other part of the mentioned Hadith that tells about the Imam's residence in Medina, it cannot be verified as a permanent place due to the existence of conflicting narrations; And in the last part of the Hadith, the presence of special companions and helpers is solely reserved for the period of minor occultation. [1]. Al-Kāfi, vol. 1, p. 340. مرحوم کلینی در کتاب الکافی، بابی با نام «باب فی الغیبه» تدوین کرده است که در آن، احادیث مرتبط با غیبت امام مهدی ذکر شده‌اند. یکی از احادیثی که در آن باب ذکر گردیده، دارای این مضمون است که صاحب این امر دارای غیبتی است و سپس به منزل آن حضرت و این که برای ایشان به اتفاق سی نفر، تنهایی و وحشتی نیست؛ اشاره کرده است. این نوشتار با رویکرد توصیفی- تحلیلی‌‌‌ با رویکرد سندی و محتوایی روایت مذکور را بررسی کرده است. سند روایت با توجه به اعتماد قمیین و تعدد طرق قابل پذیرش است. از جنبه محتوایی، چهارموضوع «غیبت امام»، «عزلت امام»، «محل سکونت حضرت» و «نبود وحشت با وجود سی نفر» متن پژوهی شده‌اند. بر اساس تحلیل عبارات این روایت، «صاحب الامر» همان امام مهدی است که دارای غیبت است.‌‌‌ در امتداد غیبت، گوشه‌گیری امام از جامعه شکل می‌‌گیرد که خود‌‌‌ متاثر از زمانه مانند نقش مردم و خوف از کشته شدن امام متأثر است. در عبارتی دیگر که حاکی از سکونت امام در مدینه است، با توجه به وجود روایات معارض‌‌‌، این شهر به عنوان مکان دائمی قابل اثبات نیست و در آخرین ‌عبارت حضور اصحاب و یاران خاص تنها به دوران غیبت صغرا اختصاص دارد.‌‌‌

https://www.mouoodmag.ir/article_190886_8abb260f4a41707416b4cee186d8cf76.pdf