پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا؛ مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم دوفصنامه علمی-ترویجی پژوهشنامه موعود 27170241 7 14 2026 02 20 An Analysis of Ayat-Allah Bahjat’s Quranic Allusions in the Doctrine of Mahdism تحلیلی بر اشارات قرآنی آیت‌الله بهجت ره در آموزه های مهدویت 5 34 233910 FA سعید توسلی خواه دکترای مبانی نظری اسلام دانشگاه قم و پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت، ایران 0009-0009-7973-6347 Journal Article 2025 10 01 Mahdism is one of the fundamental doctrines of Islam, holding a special status in the Quran and the sayings of the Ahl al-Bayt (A.S.). As a distinguished contemporary mystic and jurist, Ayat-Allah Muhammad Taqi Bahjat offered a spiritual and esoteric perspective on Mahdism in the light of Quranic verses. Employing a descriptive-analytical approach, this research aims to analyze the characteristics of his Quranic-spiritual view on Mahdism and examines how he utilized Quranic verses to elucidate topics such as Occultation, the duties of those awaiting, and the levels of meeting the Imam (Tasharruf). Findings indicate that Ayat-Allah Bahjat, with an approach distinct from text-oriented (literal) exegesis, focuses on linking verses with individual spiritual conduct and the spiritual upbringing of the Muntazirin. Emphasizing the Quran and the Imam as counterparts, focusing on verses regarding patience, piety, supplication, and servitude as essential elements of Waiting, and viewing the Reappearance as an inner process are characteristics of this perspective. His Quranic allusions offer a practical and ethical model for a "waiting lifestyle" that can guide believers during the era of Occultation. مهدویت یکی از آموزه‌های بنیادین اسلام است که در قرآن و سخنان اهل‌بیت جایگاه ویژه‌ای دارد. آیت‌الله محمدتقی بهجت به‌عنوان عارف و فقیه برجسته معاصر، نگاهی سلوکی و باطنی به مهدویت در پرتو آیات قرآن ارائه کرده است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی‌توصیفی و هدف تحلیل ویژگی‌های نگاه قرآنی‌سلوکی ایشان به مهدویت انجام شده و به بررسی نحوه بهره‌گیری او از آیات قرآن در تبیین مباحثی چون غیبت، ظهور، وظایف منتظران و مراتب تشرف پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که آیت‌الله بهجت ره ‌با رویکردی متفاوت از تفاسیر لفظ‌‌محور، به پیوند آیات با سلوک فردی و تربیت معنوی منتظران توجه دارد. تأکید بر عدیل بودن قرآن و امام، توجه به آیات صبر، تقوا، تضرع و عبودیت به‌عنوان عناصر اساسی انتظار، و نگاه به ظهور به‌مثابه فرآیندی باطنی از ویژگی‌های این دیدگاه است. اشارات قرآنی او الگویی عملی و اخلاقی برای زیست منتظرانه ارائه می‌دهد که می‌تواند راهنمای مؤمنان در عصر غیبت باشد.

https://www.mouoodmag.ir/article_233910_1a1cac30d1dbde41509613a0e7b0e955.pdf